U zemljama koje koriste evro još je i veća – 12,2 odsto. Najveća opasnost je nezaposlenost mladih, jer je svaki četvrti mlađi od 25 godina bez posla, prenosi RTS.
Ekonomski rast u tim zemljama jedva je u plusu i proći će još godina do oporavka. Pokušaji vlada da izliječe ekonomije podrazumijevaju nepopularne mjere, kojima se građani opiru, zbog čega se protestuje na evropskom jugu.
Uprkos godinama, grčki penzioneri su mediteranski temperamentno protestovali atinskim ulicama i to preventivno. U Atinu uskoro stižu inspektori međunarodnih kreditora i penzioneri strahuju da bi njihove mršave penzije mogle opet da se nađu na udaru.
Da bi bilo bolje, mora prvo da bude gore, objašnjavaju vlade, ali taj ekonomski začarani krug ne razumeju penzioneri i radnici koji svaki dan vode borbu za opstanak.
Španska i portugalska vlada namjeravaju da prodaju željezničku, odnosno metro kompaniju koje su u velikim dugovima, a radnici strahuju da privatizacija znači da će ostati bez posla. U Lisabonu objašnjavaju da je to dio lečenja ekonomije.
“Potpuno smo posvećeni tome da ispunimo ekonomski plan spasavanja. Portugalija izlazi iz recesije i mi smo u procesu stabilizacije ekonomije, koja se vidi čak i kroz stopu nezaposlenosti koja se smanjuje nekoliko mjeseci”, kaže ministar ekonomije Portugala Antonio Pireš de Lima.
U Francuskoj je suprotno – nezaposlenost raste uprkos svemu. U septembru je ostvaren neslavan rekord sa bezmalo 3,3 miliona nezaposlenih radno sposobnih stanovnika, što je osam odsto više nego u isto vrijeme prošle godine.
Radna mjesta su na kocki i bankarskim radnicima u Italiji. Banke zatvaraju 3.000 poslovnica i otpuštaju 19.000 radnika, koji se toj odluci suprotstavljaju time što, prvi put poslije 13 godina, iz protesta nisu otvorili poslovnice za klijente.