Kako piše “New York Times”, u tekstu koji potpisuje Laura Poitras –
jedina novinarka koja je osim Glena Grinvalda imala uvid u procurjele
depeše NSA – ta špijunska agencija koristi fotografije iz “mejlova,
tekstualnih poruka, sa društvenih mreža, video konferencija i drugih
komunikacija”.
NSA dnevno može da presretne milione slika, od
kojih je u prosjeku 55.000 dovoljno kvalitetno da bi bilo korišćeno u
savremenim programima prepoznavanja lika.
“Russia Today”
komentariše da nova otkrića o načinima na koje američka obavještajna
agencija prikuplja podatke predstavljaju još jedan korak ka
zastrašujućoj “orvelovskoj noćnoj mori”.
Posljednja otkrića iz
Snoudenove kolekcije dokumenata s oznakom “strogo povjerljivo”, dokazuju
da NSA ne zanima samo prikupljanje takozvanih “meta podataka” globalnih
komunikacija, već i fotografije koje će “dati lice” potencijalnim
teroristima i drugim eventualnim neprijateljima američke vlade.
Portparolka NSA Vejni M. Vajns tvrdi da ta agencija ne prikuplja
fotografije sa ličnih dokumenata Amerikanaca, na primjer sa vozačke
dozvole ili iz pasoša, ali odbija da odgovori da li NSA ima pristup foto
arhivi Stejt departmenta, u kojoj su pohranjene slike stranaca koji su
aplicirali za američku vizu.
Takođe je odbila da odgovori da li
je špijunska agencija fotografije skupljala preko društvenih mreža,
poput Fejsbuka i Instagrama, što ne bi bio ni težak zadatak – s obzirom
na to da milioni ljudi na mrežama dobrovoljno postavljaju jasne,
visokokvalitetne “selfije”.
Za prikupljanje fotografija lica
Amerikanaca, NSA bi po zakonu morala da ima sudsku dozvolu – kakva je
potrebna i za čitanje mejlova ili prisluškivanje telefonskih razgovora,
podsjeća i portparolka. Ipak, postoje izuzeci – u slučaju da “Amerikanac
šalje imejl ili poruku sa fotografijom nekome koga u inostranstvu prati
NSA”.
Grupe za zaštitu ljudskih prava i građanskih sloboda
izrazile su zabrinutost zbog činjenice da moć tehnologije, u rukama
vlada i korporacija, može da ima katastrofalan uticaj na privatnost.
Istraživač tehnologija za prepoznavanje lica Alesandro Akvisti, sa
Karnegi univerziteta u Pitsburgu, kaže da i danas postoje “tehnička
ograničenja” tih programa, ali da su svakim danom sve napredniji, dok
istovremeno rastu baze podataka.
Program prepoznavanja lika NSA
načinio je revolucionarni pomak 2010. godine, kada su uspješno povezane
dva baze podataka – opšta baza NSA i posebna vladina baza sa listom
terorista.
RT navodi da je NSA, u međuvremenu, angažovala
posebne analitičare koji se bave identifikacijom na osnovu slika i
povezuju fotografije u bazama podataka sa ostalim dostupnim
informacijama.
Osim na svoje tehnologije, NSA se djelimično
oslanja i na komercijalno dostupnu tehnologiju za prepoznavanje lica,
uključujući one koje nudi “PittPatt”, kompanija u vlasništvu Gugla,
stoji u objelodanjenim dokumentima.
Moć prepoznavanja lica očigledno ide i dalje od prikupljanja
“selfija” i uključuje i geografske pozicije koje su slikane sa satelita.
Tako jedan objelodanjeni dosije NSA iz 2011. pokazuje
fotografije nekoliko muškaraca koji stoje na obali. Upotrebom
tehnologija raspoznavanja, NSA je uspjela da prepozna njihovo okruženje,
upoređujući ga sa satelitskim snimcima iz istog vremenskog intervala.
U dokumentu se navodi da fotografija prikazuje bazu za obuku miltanata u Pakistanu.
Prema informacijama koje su procurjele ranije, u februaru, i britanska
špijunska agencija GĆQ, koja sarađuje sa NSA, presretala je i
skladištila slike sa veb kamera miliona korisnika Interneta koji nisu
osumnjičeni ni za terorizam, niti za drugo krivično djelo.
“Samo
za šest mjeseci 2008. godine, agencija je prikupila slike sa veb kamera –
uključujući značajne količine seksualno eksplicitnih sadržaja – sa više
od 1,8 miliona Jahu naloga širom svijeta”, pisao je tada “Guardian”.
Tabloid “Daily Mail”, međutim, piše da su algoritmi za prepoznavanje
lika koje koristi NSA do sad postizali različite rezultate, pa se čak
dešavalo da zamjeni lice za tuđe, iako je sličnost dvije osobe neprimjetna.