Na taj način, Francuska je postala prva zemlja u svijetu koja je počela da na automobile postavlja registarske oznake, iako su se i sami automobili pojavili na putevima tek koju godinu ranije.
Prve tablice u Njemačkoj, zemlji izumitelja modernog automobila sa motorom sa unutrašnjim sagorijevanjem, pojavile su se 1896.
Uvođenjem u upotrebu sopstvenih registarskih oznaka, Holandija je 1898. ujedno postala i prva zemlja koja je imala “nacionalne” tablice. Prvo vozilo na tablici je imalo broj “1”, a već godinu dana kasnije, 1899, izdata je registracija sa rednim brojem 168.
Kada su Holanđani 1906. odlučili da promijene način na koji označavaju automobile, posljednja tablica nosila je broj 2001.
U SAD, u kojoj je proizvodnja automobila doživjela naglu ekspaniziju u prvim decenijama dvadesetog vijeka, prve registarske tablice imali su vozači motornih vozila u saveznoj državi Njujork, 1901. godine.
U početku, vlasnici su bili dužni da se sami pobrinu za izradu tablica, da bi tek kasnije taj posao prešao u nadležnost državnih vlasti.
Prva američka savezna država koja je organizovala proizvodnju i izdavanje automobilskih registarskih tablica, bio je Masačusets, 1903. godine.
Tablice su se u početku izrađivale od kože, gume, gvožđa, pa čak i od porcelana.
Savremene tablice proizvode se od aluminijuma. Iako u SAD svaka savezna država i dalje izdaje sopstvene registracione oznake, tablica su standardizovane i njihove dimenzije iznose 30,5×15,25 cm.
Zemlje Evropske unije takođe imaju tablice istih dimenzija, 52×11 cm.
Tablice u jednoj državi možda jesu istih dimenzija, ali to ne podrazumijeva i da imaju isti značaj i vrijednost. U nekim zemljama na cijeni su one koji imaju specifične oznake.
Tako je britanska registraska tablica “F1” prodata 2008. za 400.000 funti (500.000 evra), a sadašnji vlasnik traži za nju nevjerovatnih 10 miliona funti (12,5 miliona evra).
Za nešto manju sumu (10,5 miliona evra), 2008. godine u Ujedinjenim Arapskim Emiratima prodata je tablica sa oznakom “1”, a novac je iskorišćen u humanitarne svrhe.