Italijanska država pokrenula je jednu od najvećih industrijskih tužbi u Evropi, tražeći čak sedam milijardi evra odštete od svjetskog čeličnog giganta ArcelorMittal zbog navodnog „predatorskog“ upravljanja čeličanom u Tarantu.
Državni upravitelji kompanije Acciaierie d’Italia, koja upravlja čeličanama u Tarantu i Genovi, optužili su ArcelorMittal, bivšeg većinskog vlasnika, za dugogodišnje loše upravljanje, sistematsko iscrpljivanje resursa i izostanak obećanih ulaganja. Kako navode, takva praksa je dovela kompaniju do finansijskog kolapsa, prenosi BiznisInfo.ba.
Optužbe za „predatorsku strategiju“
Prema pravnim dokumentima dostupnim međunarodnim medijima, italijanska strana tvrdi da stečaj Acciaierie d’Italia nije posljedica tržišnih poremećaja ili pojedinačnih grešaka menadžmenta, već rezultat „koordinirane, dugoročne i promišljene strategije“ ArcelorMittala.
Navodi se da je cilj bio preusmjeravanje resursa iz italijanske kompanije prema multinacionalnoj grupi, na direktnu štetu postrojenja u južnoj Italiji. Državni upravitelji ovu praksu opisuju kao „složenu predatorsku shemu“ koja se odvijala u periodu od 2018. do 2024. godine.
Država preuzela upravljanje
Acciaierie d’Italia se od februara 2024. godine nalazi pod upravom države, nakon povlačenja ArcelorMittala iz upravljačke strukture. U tom trenutku italijanska država je imala 38 odsto vlasničkog udjela, dok je ArcelorMittal kontrolisao preostalih 62 odsto.
Prema tvrdnjama iz Rima, ArcelorMittal je odbio da uloži dodatna sredstva neophodna za nastavak poslovanja, iako se na to ranije obavezao, što je dovelo do naglog pogoršanja finansijskog stanja kompanije.
Nekadašnji evropski gigant
Čeličana u Tarantu, ranije poznata kao Ilva, osnovana je 1960-ih godina i decenijama je bila najveća u Evropi. Od 2012. godine suočava se s ozbiljnim pravnim, ekološkim i političkim problemima, prvenstveno zbog zagađenja i negativnog uticaja na zdravlje lokalnog stanovništva.
ArcelorMittal je 2017. godine preuzeo Ilvu za 1,8 milijardi evra, uz obećanje dodatnih 2,4 milijarde evra ulaganja i očuvanja radnih mjesta. Ipak, u trenutku državne intervencije kompanija je imala više od tri milijarde evra duga i nije mogla izmirivati obaveze prema dobavljačima i komunalnim službama.
Jedan od najvećih industrijskih sporova u Evropi
Tužba protiv ArcelorMittala mogla bi postati jedan od najvećih industrijskih i finansijskih sporova u Evropi, s potencijalno ozbiljnim posljedicama po reputaciju i buduće poslovanje ove multinacionalne kompanije.
Ishod procesa mogao bi imati dalekosežne posljedice ne samo po italijansku industriju čelika, već i po odnos evropskih država prema velikim multinacionalnim korporacijama koje upravljaju strateški važnim industrijama.
Sličan scenario viđen i u BiH
Zanimljivo je da se sličan obrazac u prethodnim godinama pojavio i u Bosni i Hercegovini. ArcelorMittal je dugo poslovao stabilno i profitabilno u Zenici i Prijedoru, da bi potom iznenada počeo bilježiti velike gubitke.
Nedugo zatim, kompanija se povukla s bh. tržišta i prodala svoje pogone u Zenici i Prijedoru, što je tada otvorilo brojna pitanja o stvarnim razlozima naglog pogoršanja poslovanja i dugoročnim posljedicama po domaću industriju i radnike.