Prema podacima dostupnim na Portalu javnih nabavki, u javnom preduzeću „Autoputevi Republike Srpske“ tokom prošle godine nije se štedjelo kada je riječ o hrani, piću, putovanjima i hotelskom smještaju. Za ove namjene potrošeno je gotovo 57.000 konvertibilnih maraka.
Najveći pojedinačni iznos evidentiran je u junu prošle godine, kada je hotelu „Delta Hospitality“ u Beogradu isplaćeno 3.547 KM. Među značajnijim troškovima je i uplata hotelu „Minerva“ iz Bijeljine u iznosu od 2.564 KM, kao i dodatni račun od 1.449 KM krajem juna iste godine.
Da se vodilo računa o reprezentaciji, pokazuje i potrošnja u banjalučkom lokalu „Cubano“, gdje su u junu platili račun od 1.816 KM, dok je krajem maja zabilježena uplata od 1.600 KM.
U avgustu je hotelu „Sunce“ u Neumu plaćen iznos od 1.769 KM, dok je hotel i noćni klub „Rođo“ iz Teslića „Autoputevima RS“ u decembru ispostavio račun od 1.598 KM, a u septembru dodatnih 1.313 KM.
Pozamašan iznos od 1.211 KM uplaćen je i preduzeću „Velak“ iz Banjaluke u decembru prošle godine, dok je firma „Globus tim“ iz Bijeljine, koja se bavi uslugama reprezentacije, naplatila 1.136 KM.
Troškovi su evidentirani i van granica BiH. Tako su u beogradskom „IN“ hotelu u decembru potrošili 1.105 KM, dok je firma „Silver Lake Investment“, u okviru koje posluje istoimeni hotel, u avgustu naplatila više od 1.000 KM kroz dva računa.
Pored ovih izdataka, zabilježeni su i brojni manji računi – od nekoliko stotina maraka, pa sve do simboličnih iznosa od 21,18 KM ili čak svega sedam maraka.
Među ugostiteljskim objektima koji su se našli na spisku troškova „Autoputeva RS“ nalaze se i „Integra inženjering“, „Orhideja“ i „Mala stanica“ iz Banjaluke, kao i Etno selo „Stanišići“ iz Bijeljine.
Podsjećanja radi, kako je ranije objavio CAPITAL, „Autoputevi Republike Srpske“ su izdvojili i oko milion maraka za promociju i marketing, iako ovo javno preduzeće nema tržišnu konkurenciju i posluje u okviru zakonskog monopola. Takva izdvajanja, prema mišljenju stručnjaka, teško da mogu imati bilo kakav značajniji uticaj na prihode preduzeća.
Sve navedeno ponovo otvara pitanje opravdanosti trošenja javnog novca i kontrole rashoda u javnim preduzećima Republike Srpske.