Zloupotreba dece može na njih da ostavi posledice mnogo dublje i od psihološke traume odnosno “pronađene su” u genetskom kodu muškaraca, u njihovom DNK uzorku uzetom iz sperme, pokazalo je istraživanje sa Harvarda.
Naime, otkrivene su razlike u DNK odnosno u genetskom kodu i hemijskim oznakama mučkaraca koji su bili zlostavljani kao deca, piše Indipendent.
Na uzorku od 34 muškarca, od kojih su svi učestvovali u dugoročnoj studiji Harvarda, 22 su bili žrtve neke vrste zlostavljanja., prenosi B92.
Nučnici su ispitali hemijski proces koji se naziva metilacija u DNK iz uzoraka sperme i primetili razlike kod onih koji su bili žrtve i onih koji nisu.
Koliko je dugoročan fizički uticaj traume pokazuje prisustvo promena u ćelijama sperme čije se nasleđe može prenositi generacijama.
Metilacija je proces pomoću koga se struktura koja se naziva metil grupa dodaje u vezu sa DNK i može delovati kao “prekidač” na genomima.
Iako su oznake metilacije na DNK opisane kao “molekularni ožiljci” istina je da je pozitivan ili negativan uticaj ovog procesa i dalje u velikoj meri misteriozan kod ljudi.
Međutim, ekstenzivni eksperimenti kod miševa sugerišu da metilacija može, kada udari u ćelije sperme, preneti zdravstvene probleme potomstvu.
Ako se ovaj efekat dosledno vidi u većim studijama i može se detaljnije objasniti, naučnici sugerišu da bi ona mogla imati praktične primene u pravnom okviru.
Moguće je da pronađene korelacije između metilacije i zloupotrebe dece mogu dati procentualnu verovatnoću da je došlo do zloupotrebe.
Naučnik sa Harvarda koji je učestvovao u ovom istraživanju je rekao da postoji potreba da se repliciraju njihovi nalazi, ali je studiju opisao kao korak ka utvrđivanju dugoročnog uticaja zloupotreba koji može nadmašiti generacije.