Kosti nađene u Gebel Sahabi na istočnoj obali Nila, u sjevernom Sudanu, pripadale su žrtvama najstarijeg poznatog oružanog sukoba relativno velikih razmjera među ljudima.
U protekle dvije godine, antropolozi Univerziteta u Bordou otkrili su mnoštvo tragova udara i fragmente strela sa vrhom od kremena oko kostiju žrtava, pored vrhova strela i tragova koje su još šezdesetih godina prošlog vijeka pronašli na samim kostima.
Stručnjaci Britanskog muzeja sada planiraju da saznaju više o samim žrtvama – njihov pol, bolesti od kojih su bolovale, čime su se hranile i koliko su bile stare.
Nađeni fragmenti strela i tragovi udara navode na zaključak da su većinu ljudi – muškaraca, žena i djece – na groblju Gebel Sahaba ubili neprijateljski strelci, a da su ih sahranili njihovi ljudi. Štaviše, najnovije istraživanje pokazuje da su napadi trajali više mjeseci ili čak godina.
Paralelna istraživanja tokom posljednjih godina bacaju i novo svjetlo na etničko i rasno porijeklo žrtava. Naučnici Univerziteta Džon Mursa u Liverpulu, Univerziteta Aljaske i Univerziteta Tulejn u Nju Orleansu došli su do zaključka da su one bile među prvim stanovnicima Podsaharske Afrike – precima današnjih afričkih crnaca.
Identitet njihovih ubica, međutim, nije tako lako utvrditi, ali je sasvim moguće da su pripadali potpuno drugačijoj rasnoj i entičkoj grupi, to jest da su bili dio sjevernoafričkog/levantinskog/evropskog naroda koji je naseljavao veći dio Sredozemlja.
Iako su obje grupe pripadale vrsti Homo sapiens, istraživanja ukazuju na to da su se prilično razlikovale po izgledu, kulturi i jeziku. Grupa koja vodi porijeklo iz Podsharaske Afrike imala je duge udove, relativno kratak trup, isturenu gornju i donju vilicu, zaobljeno čelo i širok nos, dok je sjevernoafrička/levantska/evropska grupa imala kraće udove, duži trup i pljosnatije lice. Pripadnici obje grupe bili su izrazito mišićave građe.
Naučnici pretpostavljaju da je oblast sjevernog Sudana prije 13.000 godina bila mjesto suočavanja ove dvije grupe.