Roditelji Dina Paula Kroketija (Dino Paul Crocetti), kako mu glasi pravo ime, bili su rođeni Italijani pa je on do pete godine pričao samo italijanski. Zbog toga njegov izgovor engleskog jezika bio je “razvučen” pa su mnogi mislili da je južnjačkog porijekla.
Martin se tokom svoje mladosti bavio različitim poslovima. U 15. godini postao je bokser sa nadimakom “Kid Crocett”. Međutim zbog neisplativosti tog posla napustio ga je. Bio je i pomoćnik oko ruleta, krupije, računovođa…
Nakon toga počeo je da pjeva u lokalnim grupama, pod pseudonimom Dino Martini po tada čuvenom tenoru Metropoliten opere – Ninu Martiniju. Tu mu je glas bio primećen, pa je dobio i pravi angažman. Do 1946. godine, Martin je relativno dobro zarađivao kao pjevač u noćnim klubovima istočne američke obale.
Njegova sudbina se promijenila kada je sreo komičara Džerija Luisa (Jerry Lewisa), u Njujorku. Postali su nerazdvojni prijatelji, počeli su da nastupaju zajedno i formirali su muzičko-komičarski tim.
Pojavili su se na radiju 1949. godine iste godine kad su potpisali i ugovor za Paramount, za film “My Friend Irma”.
Filmski uspjeh ova dva čovjeka bio je ogroman. Do tada nije viđen par kao Martin i Luis. Bili su među najtraženijim umjetnicima u Americi ranih pedestih godina, ali popularnost i pritisak javnosti su uzeli danak. Rastali su se 1956, deset godina nakon njihovog prvog zvaničnog pojavljivanja.
Ikona popularne muzike pedesetih i šezdesetih godina, glumac i komičar Din Martin, poznat je i po hit pjesmama, kao što su “Memories Are Made Of This”, “That's Amore”, “Everybody Loves Somebody”, “Mambo Italiano”, “Sway”, “Volare” i “Ain't That A Kick In The Head?”.
Elvis Prisli je kazao da je Martin uticao i na njega i da je pjesmu “Love Me Tender” pjevao njegovim stilom.
Šezdesetih godina prošlog vijeka Martin je na NBC televiziji lansirao svoj nedjeljni šou “The Dean Martin Show”, gdje se predstavio kao lijeni, bezbrižni pijanac kome sve polazi za rukom. Ta emisija je bila među deset najgledanijih, a glumac je dobio reputaciju pijanca iako je u privatnom životu bio suprotnost.
Martinov život je, osamdesetih godina, počeo da ide nizbrdo pošto mu je sin poginuo u avionskoj nesreći. On je bio i veoma bolestan i nikad oporavljen od tog gubitka. Kao dugogodišnjem pasioniranom pušaču, pluća su mu oboljela, a u septembru 1993. dijagnostikovan mu je rak. Ljekari su predlagali operaciju kako bi mu produžili život, ali je on to odbio.
Međutim, 1995. godine, stigla ga je i Alchajmerova bolest. Umro je 25. decembra 1995. godine. Svjetla čuvene ulice, Las Vegas Strip, tada su pogašena njemu u slavu, a u Las Vegasu je jedna ulica nazvana po njemu.