Podaci Agencije za borbu protiv korupcije, pokazuju da se u registru funkcionera nalaze imena skoro 24.000 ljudi (tačnije 23.335), ali, realno, brojka je mnogo veća jer nisu svi prijavljeni, pišu Novosti.
Isti toliki je i broj službenih vozila, a vjerovatno i veći. Samo Uprava za zajedničke poslove republičkih organa ima nešto više od 300 vozila, plus još oko 8.500 ministarstva, ne računajući resor odbrane, koji sam ima oko 17.500 motornih i priključnih vozila opšte i posebne namjene. Ona opšte namjene čine 48 posto tog voznog parka. Što se tiče preostalih ministarstava, najviše vozila ima MUP, oko 7.500.
Ovo je daleko više nego što imaju zemlje u regionu. Tako, recimo, Hrvatska ima oko 6.000, a BiH nešto više od 3.500. Brojke u razvijenim zapadnim, a posebno u skandinavskim zemljama, daleko su manje, kaže Damir Okanović iz Srbijanskog komiteta za bezbjednost saobraćaja.
Samo Beograd, odnosno gradska uprava i javna preduzeća, ima 1.040 službenih vozila. Ostali gradovi imaju minimalno još toliko, pa, kad se saberu sva javna i državna vozila, brojka sigurno prelazi 30.000.
“Ove astronomske brojke ne čude ako znamo da nam je cjeli javni sektor preglomazan i preskup. Takozvani spektar ‘neophodnih usluga’ kod nas bi drastično trebalo sasjeći. Tu spadaju sekretarice, vozači, službeni automobili i ostalo, na čemu funkcioneri i direktori državnih preduzeća ne štede, jer sve plaća država”, kaže Đorđe Vuković iz Cesida.
Do oštrih rezova, po Vukoviću, neće doći sve dok postoji partijska država. Jer, poslije svakih izbora vlast će morati da udomi sve koji su je tokom predizborne kampanje zadužili – od najviših funkcija do uslužnih djelatnosti.
Ipak, najviše para iz državne kase Srbije ide na redovno i vanredno održavanje, registraciju, osiguranje, ali i na mnogobrojne zloupotrebe.