Ipak, “obični” benchmark koji se koristi za ispitivanje performansi uređaja, možda nije dovoljan da mjeri pravu efikasnost superkompjutera.
Tianhe-2, odnosno, “Mliječni put 2”, ima brzinu od 33,86 petaflopsa, odnosno 33,863 biliona kalkulacija po sekundi.
Uređaj koji koristi američke Intel mikročipove, pokrenut je ranije ove godine i u vlasništvu je gradskih vlasti Guangdžoua.
Tianhe-2 ima 3,12 miliona jezgara, a ukupna memorija iznosi 1,375 terabajta.
Cijeli sistem osmislili su kineksi naučnici.
“Najveći izazov za Kinu je da razvije tehnologiju izrade kompjuterskih procesora, pa da cijeli uređaj bude sastavljen od kineskih dijelova. Takođe, softveri predstavljaju krupan ‘zalogaj’”, kaže Džek Dongara, profesor na Univerzitetu u Tenesiju.
Ipak, Tianhe-2, vrijedan 390 miliona dolara, može upravljati semaforima, predviđati zemljotrese, biti korišten u farmaceutskoj i automobilskoj industriji, kao i za izradu specijalnih efekata.
Drugi na listi najmoćnijih superkompjutera je američki dvogodišnji Titan iz Ouk Ridž nacionalne laboratorije u SAD kapaciteta 17,59 petaflopsa.
Iako daleko zaostaje za “Mliječnim putem”, Amerika ima mnogo više superkomjutera u odnosu na Kinu – zauzima čak pet mjesta na listi od deset najmoćnijih, a 265 na listi od 500. Kina je na drugom mjestu sa 63 superkompjutera na listi 500 najboljih.
Ipak, stručnjaci se slažu da je potreban novi detaljniji benchmark, koji će preciznije opisivati performanse superračunara.