Kolumne

Aleksis Cipras, lider levičarske koalicije Siriza, je novi premijer Grčke. On je prvi evropski lider koji je izabran zbog nedvosmislenog obećanja da će prekinuti politiku štednje, koja od 2010. dominira grčkom političkom scenom.

"Ja se ne slažem niti s jednom riječi koju si izgovorio, ali ću do smrti braniti tvoje pravo da ih izgovoriš."

Uz golemu većinu Židova tamo su bili Romi, ljevičari, komunisti, masoni, homoseksualci, socijaldemokrati te poneki istinski vjernik

Ovakvo fiktivno pitanje bi danas Aleksisu Ciprasu mogli da postave stubovi grčke političke scene, koji sa svojim klanovima na njoj vladaju decenijama (Papandreuovi, Karamanlidi, Samarasi, Micotakisi – „odžaci“ o kojima sam pisala u Peščaniku) sa pozadinom domaćih i stranih bogataša i korporacija; i sa druge strane, tako kao da zvuče reakcije sa strane EU – nadute, sumnjičave, prezirne.

Primila sam mnogo pisama od Jevreja koji su podržali moju knjigu. Što se tiče jevrejskih lidera – nekoliko rabina i Savet za judaizam. Jevreji koji su podržali moju knjigu su uglavnom nalik meni – Jevreji koji nemaju jakih veza sa jevrejskom zajednicom, ali koji nisu ravnodušni prema činjenici svog jevrejstva.

BiH ima sve izglede da postane sigurnosni problem. Za takvu tvrdnju postoje bar četiri grupe razloga.

Živimo u zemlji u kojoj je moguće organizirati referendum i poručiti državi da li se slažemo sa nekom od njenih bolesnih ideja.

Ovaj tekst pobjednika grčkih izbora je prvi put objavljen u Financial Times, 20.01.2015.

Čim se spomene reč zadovoljstvo, ljudi odmah pomisle da je reč o njihovom ličnom uživanju. A treba brinuti o uživanju drugog, pružati zadovoljstvo makar nekom sitnicom