Kolumne

Društvo, koje gubi granicu između pristojnog i nakaradnog, nikada to ne čini u samo jednom pravcu niti na jedan način.

Znate ono, ako je bend dobar, nije važno kako se zove. Isto važi i za države. Isto važi i za entitete.

Prvi deo prikaza knjige Miroslava Krleže „Hiljadudevetstošezdesete. Fragmenti dnevnika“ – U partiji mu sukob na književnoj levici i neodlazak u partizane 1941. nikada nisu zaboravljeni.

Po izvještaju EK odnosi Srbije i Hrvatske su zategnuti, uz povremene sukobe. Ova birokratska fraza je zapravo afirmativna u poređenju sa pravim stanjem stvari, jer tih odnosa suštinski nema.

Četrdesete su stare četrdesete

Sinoć sam imao veliko zadovoljstvo sjedenja sa dubokim pečatima naše urbane prošlosti. Bančili smo do kasno u noć, Asmir Spahić Spaha (Nemoguće Vruće, Ritam Srca - autor brojnih nezaboravnih hitova devedesetih), Haris Burina (jedan od zasigurno najvećih glumačkih talenata devedesetih u ex- Yu) i Ismet Sarajlić, jedna od onih halki, koje vjerovatno ima svaki naš grad, a koja decenijama premoštava jaz između urbane prošlosti i sanjane urbane budućnosti, ruraliziranih balkanskih gradova!

Ne mogu da vidim dovoljno jake argumente zašto Republika Srpska još uvek ne gori.

Pripovedač i njegovo delo ne služe ničemu ako na jedan ili na drugi način ne služe čoveku i čovečnosti.

Taj film nećete gledati, gospodo!