Kolumne

E, šteta što u vreme kad bejah mlad ne bi sajta B92. Sad mi je kasno za mnoge aktivnosti koje se toplo preporučuju na web strani ove „društveno odgovorne firme“. Ali takva je sudba kleta. U jednom te momentu pregazi vreme i sve što možeš učiniti jeste da stojiš po strani i lupaš glavom o zid. Ne može svako da prati modernizacijske širine devedesetdvojke. Uvek je ta ekipa nekako dva koplja iznad svih ovdašnjih avangardi. Pa tako i moja malenkost, svojevremeno „rušitelj književnih konvencija“, dopade u tabor poklonika Vase Pelagića.

Beše to u nekoj novogodišnjoj skrivenoj kameri na televiziji Pink pre desetak godina. Prisutni u studiju (Vladan Batić, Nenad Čanak i Milan St. Protić) pričali su tada kako je jedan Čačanin, po imenu Velja Ilić, kao lider DOS-a imao tajni plan kojim je trebalo popraviti odnose Srbije i SAD za čitavih jedan minut, pet sekundi i 36 stotinki.

Dragi mladi prijatelji, ne dopustite da vas zavedu privlačna obećanja lakoga uspjeha, načinu života koji daju prednost izgledu, na štetu nutrine, rekao je Sveti otac Benedikt XVI. mladima na Trgu bana Jelačića. “Ne popuštajte kušnjama da se pouzdate u posjedovanje, u materijalne stvari, odričući se slijediti istinu koja ide dalje, poput visoke zvijezde na nebu, kamo vas Krist želi povesti”, poručio im je papa: “Dopustite da vas povede u Božje visine!”

A evo i vesti sa planete Zemlje. U državi Srbiji, Vrhovni sud je, posle 3423 godine razmatranja, odlučio da zabrani patriotsku organizaciju Nacionalni stroj: Posle pažljivog razmatranja, koje je trajalo koliko to mora da traje i nema nikakve veze sa izborima koji se približavaju, shvatili smo da je NS ipak neonacistička organizacija.

Eric Hobsbawm je 1994. objavio knjigu Doba ekstrema, historiju Kratkog dvadesetog stoljeća, omeđenu početkom Prvog svjetskog rata i krajem komunističkih režima u Istočnoj Evropi. Ona je posljednji tom životnog djela koga čine Doba revolucija: Evropa 1789-1848, Doba kapitala 1848-1875 i Doba carstava 1875-1914.

Čitajući ponovo ovu knjigu, mogu samo potvrditi da je riječ o djelu koje još jednom pada na plodno tlo, u vremenu u kojem su mnogim teoretskim kapacitetima u odnosu prema Marxu otkazali refleksi i koji su u odnosu na Marxov pojam društvenosti ostali takoreći goli, bez refleksije. Zato je i ovdje i sada, kada se na sve strane počinju oglašavati rekreirani ili na novo izrasli apologeti Marxova Projekta i navjestitelji dolaska vremena Komunističkog manifesta, čitanje Đinđićeve knjige više no uputno.

Knjiga televizijskoj kolumni može biti ono što i tegla turšiji. Kao što priliči teglama, i ova ima etiketu. Na njoj piše: knjiga koju svaka žena mora imati kraj svog ormara.

Koncept vica je u pretjerivanju, u vicu je sve moguće i dopušteno, pa i to da Bošnjaci prežive Veliku Srbiju, ali ova stvar s već opjevanim Mladićevim jagodama i konobarima iz kafane "Nož, žlica, zeljanica" u zgradi Specijalnog suda u Beogradu, nažalost, nije vic. Ratko Mladić ulovio zlatnog državnog tužioca za ratne zločine, pa domišljao svakojake želje

Među najpominjanijim anegdotama o najslavnijem jugoslovenskom književnom generacijskom kvartetu (Filip David, Danilo Kiš, Mirko Kovač, Borislav Pekić) je i ona o književnim transpozicijama vlastitog zatvorskog iskustva.