Kornel Vest doktorirao je na Prinstonu 1980. godine. Bio je profesor afroameričkih studija na Prinstonu do 2011. godine. Vest je jednom prilikom izjavio da su na njega Malcolm X i Black Panther imali uticaja koliko i studije na Harvardu i Prinstonu. Osim što je filozof i akademik, Vest je istaknuti i uticajni društveni aktivist, član Demokratskih Socijalista Amerike, autor i javni intelektualac. Vestov rad fokusira se na doticaje rase, pola i klase u društvu. Vest je izazvao kontraverze zbog svoje otvorenosti u tim pitanjima u Sjedinjenim Američkim Državama..
Vest je nazvao Sjedinjene Američke Države “rasistički patrijarhalnom” nacijom u kojoj bijela supremacija nastavlja da definiše svakodnevni život. “Bijela Amerika”, piše on, “bila je istorijski slaba želja u osiguravanju rasne pravde i nastavlja da se opire potpunoj prihvatljivosti crnaca kao osoba”. To je rezultiralo, kako kaže, stvaranjem mnoštva “degradiranih i potlačenih ljudi koji su gladni identiteta, značenja i samopoštovanja”. Vest pripisuje većinu problema crnaca za “egzistencijalni gnjev koji potiče iz živog iskustva ontoloških rana i emocionalnih ožiljaka koje su nanijela bijela supremacistička uvjerenja i slike koje prožimaju američko društvo i kulturu”.
Vest je sebe opisao kao ne-marksističog socijalistu, takođe se nazvao “radikalnim demokratom, sumnjičavim prema svim oblicima vlasti” u dokumentarnom filmu na temu Matrix-a “The Burly Man Chronicles”.
On vjeruje da je “rušenje totalitarnog režima Sadama Huseina bilo poželjno”, ali da je rat u Iraku bio rezultat “nepoštene manipulacije” od strane Bušove administracije. Tvrdi da Bušova uprava nije samo uprava konzervativne elite i desničarske ideologije, već i evangelističkog nihilizma – opijeni moći i potaknuti velikim deluzijama američke dominacije svijeta”. On dodaje: “Sada smo doživjeli tužnu gangsterizaciju Amerike, neobuzdano shvatanje moći, bogastva i statusa”. Gledajući kapitalizam kao glavni uzrok tih navodnih američkih požuda, Vest upozorava: “Slobodni tržišni fundamentalizam trivijalizuje zabrinutost za javni interes, stavlja strah i nesigurnost u srca anksioznih radnika, opsjednutih izabranih dužnosnika koji se pozivaju na korporativne ciljeve profita – često na račun opšteg dobra.“