Međunarodni tim naučnika utvrdio je detaljnom analizom ledenih jezgri da najdublji slojevi leda na visoravni Gulija (Guliya) u sjeverozapadnom Tibetu potiču od prije više od 128.000 godina.
Ovaj duboki led preživio je od posljednjeg međuledenog doba, čime predstavlja jedan od najstarijih i najdužih kontinualnih zapisa klimatskih uslova izvan polarnih područja na Zemlji.
Potvrda izotopa i magnetni trag star 41.000 godina
U studiji objavljenoj u časopisu Science Advances, istraživači su uporedili uzorke jezgri izbušene na glečeru Gulija 1992. i 2015. godine. Ustanovljeno je potpuno podudaranje u izotopima kiseonika, čime je potvrđeno da se dio leda proteže znatno dalje od holocena — geološke epohe koja je započela prije oko 12.000 godina.
„Ako bismo na Tibetu imali led samo iz doba holocena, to bi značilo da veliki ledeni pokrivači iz posljednjeg ledenog doba nisu opstali kroz rani holocen. No dokazi pokazuju da jesu“, objasnio je glavni autor studije Loni Tompson (Lonnie Thompson) sa Državnog univerziteta u Ohaju.
- Metoda datiranja: Starost leda određena je pomoću radioaktivnih izotopa berilijuma i hlora.
- Ključni marker: Identifikovan je hemijski trag povezan sa geomagnetnim izletom Laschamp, poremećajem Zemljinog magnetnog polja koji se dogodio prije više od 41.000 godina.
- Poređenje: Dobijeni podaci potom su uspješno upoređeni sa izotopskim zapisima iz pećinskih taloga na području Tibeta.
Zašto je ovo otkriće jedinstveno u svijetu?
Planinske ledene jezgre iz doba posljednjeg ledenog doba izuzetno su rijetke. Dok su uzorci izbušeni na planini Uaskaran (Huascarán) u peruanskim Andama stari oko 30.000 godina, ovi uzorci sa Tibeta stari su preko 100.000 godina, što Guliju čini jedinstvenim arhivom za proučavanje klimatskih promjena u regiji koja je izuzetno osjetljiva na promjene temperature i padavina.