“Društvo za istraživanje i zaštitu biodiverziteta” (DIZB) relativno je mala organizacija koja postoji od 2011. godine sa sjedištem u Banjaluci. Bavi se prvenstveno istraživanjem i zaštitom prirode, biodiverziteta, a pored toga i problemima zagađenja i zaštite životne sredine uopšte. Jedan od osnivača udruženja je diplomirani ekolog Jovica Sjeničić, koji je ekologiju i zaštitu životne sredine završio 2011. godine, u prvoj generaciji tada novog studijskog programa. Još tokom studija bio je volonter nekoliko ekoloških udruženja, ali je već tada svoje dalje zalaganje vidio u udruženju koje bi bilo uže profilisano u odnosu na dotadašnje široke ekološke teme i gotovo isključivo zagovarački pristup zaštiti životne sredine.
Novinar Buka magazina razgovarao je sa diplomiranim ekologom Jovicom Sjeničićem o njegovom radu i projektima DIZB-a.
“Nakon velikog talasa osnivanja raznih ekoloških udruženja početkom 2000-ih, a nakon saradnje sa strukom i udruženjima iz regije koja su biološko-istraživačka, jedna smo od prvih organizacija koja je osnovana kao profilisana i posvećena prvenstveno proučavanju i zaštiti prirode, divljih vrsta, ekosistema, područja u BiH, a posebno u Republici Srpskoj. Kako pasivnoj pravnoj zaštiti, odnosno identifikovanju i uspostavljanju novih zaštićenih područja prirode, tako i aktivnoj zaštiti prirode na terenu, problemima zaštite i rehabilitacije vrsta, reintrodukcijom u prirodu, mjerama restauracije, to jeste obnove prirode, radu sa lokalnim zajednicama i zaštiti prirode u skladu sa njenim potrebama, podsticanjem i pokretanjem mjera održivog razvoja na lokalnom nivou”, pojasnio je Sjeničić na početku razgovora.
Naveo je i nekoliko projekata koje je pokrenuo u okviru DIZB-a.
“Iza nas su projekti poput uspostavljanja zaštićenog močvarnog staništa gdje smo aktivni zadnjih 10-ak godina od istraživanja područja, naše inicijative proglašenja zaštite, pa preko raznih razvojnih projekata poput uređenja pašnjaka, pokretanja slobodne ispaše sa lokalnim farmerima, kopanja pojilišta i ribarskih staza, akcijama pošumljavanja i spašavanja ribe u kriznim periodima, desetinama škola u prirodi sa djecom itd. Više o ovom području vaši čitaoci mogu vidjeti na web-u koji smo napravili i ustupili Opštini”, kazao je Sjeničić.
DIZB je aktivan i na uspostavljanju novih zaštićenih područja kao što je Zaštićeni pejzaž Duga njiva između Doboja i Modriče, gdje rade na projektu uređenja, uklanjanja otpada i markiranja staza za šetnju.
“Trenutno radimo na projektu Plana obnove rijeke Tolise, koja je isušena sedamdesetih godina prošlog vijeka u cilju stvaranja poljopriverdnog zemljišta i sprječavanja plavljenja Posavine. Međutim, u sklopu evropske i globalne inicijative za prilagođavanja klimatskim promjenama i obnovu močvara, kako bi se usporili i smanjili efekti klimatskih promjena, stabilizovao nivo vode, unaprijedila zaštita od poplava prirodnim mjerama, kandidoviali smo i dobili ovaj EU projekat koji realizujemo sa Opštinom Modriča. Njegov cilj je da sagleda uslove, prirodne, društvene i tehničke, za obnove i uspostavljanje novih vodotoka i akumulacija u nekadašnjem slivu Tolise između Gradačca, Modriče, Šamca, Pelagićeva, Domaljevca i Orašja”, pojasnio je naš sagovornik.
Pored navedenih projekata, njegovo udruženje realizuje i razne akcije, izlete i edukacije.
“Radimo na postavljanju vještačkih platformi za rode sa Elektroprivredom, ornitološkim udruženjima i opštinama, pravimo akcije sadnje i uređenja izletišta, organizujemo s vremena na vrijeme izlete u zaštićena područja, gdje vodimo i mlađe i starije koji žele da upoznaju i prirodu i načine sticanja prihoda od te prirode, organizujemo povremeno i neke izložbe i slično”, pobrojao je Sjeničić.
On je istakao da u svom radu uvijek teži tome da običnim ljudima približi ideje zaštite životne sredine.
“Smatrao sam da je ta vizija našem prosječnom čovjeku često bila daleka zbog drugačijih životnih prioriteta, skromnih finansija i društveno-političkih uslova u kojim mi živimo. Imajući, naravno, u vidu da ideje, koncepti i propisi zaštite životne sredine kod nas dolaze sa Zapada, koji je nama i geografski i kulturološki još ‘daleko’. Radio sam petnaestak godina kao konsultant za zaštitu životne sredine na izradi dokumentacije za ekološke dozvole, studije uticaja, planove upravljanja otpadom. Za to vrijeme trudio sam se da budem profesionalan i da izbjegavam kontroverzne i problematične projekte ako vidim da tu nema načina da se stvari dovedu u red. Radio sam i neko vrijeme u Institutu za genetičke resurse na upravljanju zaštićenim područjem i zaštiti starih rasa i sorti”, pojasnio je Sjeničić na kraju razgovora.