Izlaznost na izborima u Izraelu, prema izvještajima, najveća je od 1981. godine, dok građani glasaju na izborima koje mnogi smatraju jednim od najvažnijih u istoriji zemlje.
Ankete objavljene u petak pokazuju da su aktuelni premijer Benjamin Netanyahu i bivši načelnik Generalštaba Gadi Eisenkot gotovo izjednačeni u utrci za premijersku funkciju.
Međutim, prema projekcijama, nijedan od njihovih političkih blokova neće osvojiti 61 mandat potreban za formiranje većinske vlade. To znači da bi mogli uslijediti sedmice ili mjeseci političkih pregovora i nadmudrivanja.
Kampanjom su dominirala pitanja demokratije i bezbjednosti, a izbori se u velikoj mjeri smatraju referendumom o Netanyahuovoj vladavini.
Zbog proporcionalnog izbornog sistema, izraelske vlade uvijek su bile koalicione. Borba za vlast može dovesti, a ranije je i dovodila, do neočekivanih savezništava. Ipak, ovi izbori djeluju posebno neizvjesno, a pojedine stranke već su jasno povukle granice mogućih saradnji.
Eisenkot, koji predvodi novoosnovanu stranku Yashar, glavna je ličnost takozvanog „bloka promjene“. Riječ je o grupi stranaka koje se ideološki razlikuju, ali dijele zajednički cilj — smjenu Netanyahua.
Među ostalim liderima tog bloka su bivši premijer Naftali Bennett i Avigdor Lieberman, obojica desničari s tvrdim stavovima o bezbjednosti, kao i Yair Golan, bivši general lijeve političke orijentacije.
Netanyahu, jedna od najuticajnijih ličnosti izraelske politike, koji je prvi put postao premijer 1996. godine, za novi mandat moraće se osloniti na još jedan savez s krajnje desnim i ultraortodoksnim strankama. Te stranke čine njegovu sadašnju vladajuću koaliciju, najdesniju u istoriji Izraela.
U izbornoj utrci učestvuju i dva bloka arapskih stranaka. Oko petine stanovništva Izraela čine Arapi, od kojih se mnogi izjašnjavaju kao palestinski građani Izraela. Teoretski, upravo bi njihove stranke mogle presuditi ko će formirati vlast. Međutim, sve vodeće jevrejske stranke, osim jedne, isključile su mogućnost saradnje s njima.
Kampanjom je dominiralo pitanje bezbjednosti. Opozicioni blok oštro je kritikovao Netanyahua zbog bezbjednosnog propusta bez presedana koji je omogućio napade predvođene Hamasom 7. oktobra. U tim napadima ubijeno je gotovo 1.200 ljudi, a 251 osoba odvedena je u Gazu kao talac.
Opozicija zahtijeva formiranje nezavisne istražne komisije o napadima. Netanyahu se tome dugo protivi, tvrdeći da bi komisija bila pristrasna protiv njega.
Njegovi protivnici upozoravaju i na ono što smatraju ugrožavanjem demokratije tokom njegove vladavine. Netanyahuu se i dalje sudi po optužbama za korupciju, koje negira, a nastavlja zagovarati i sporne reforme pravosuđa koje su prije napada 7. oktobra izazvale masovne proteste.
Uprkos kritikama opozicije, Netanyahu se ponovo predstavlja kao „gospodin Bezbjednost“, ističući ono što opisuje kao strateške pobjede u ratovima koje Izrael vodi širom Bliskog istoka, kao i bliske odnose s američkim predsjednikom Donaldom Trumpom.
Izraelski Kanal 12 objavio je u nedjelju da je Netanyahu neposredno pred izbore insistirao na vojnoj akciji koja bi mogla izazvati sukob s Iranom, ali da se tome usprotivio načelnik Generalštaba Eyal Zamir. Dan kasnije CNN je izvijestio da je pokušao nagovoriti i Trumpa da izvede nove napade na Iran, ali da američki predsjednik nije dao zeleno svjetlo. Netanyahu je negirao oba izvještaja.
U završnici kampanje pažnju je privukao i objavljivanjem slike nuklearnog udara na Tel Aviv, generisane vještačkom inteligencijom. Uz nju je poručio da je jedini lider koji može zaštititi Izrael „ako Iranci nabave nuklearno oružje“. Eisenkot ga je zbog toga nazvao „histeričnim“.