Dok se temperature u Bosni i Hercegovini početkom septembra i dalje kreću iznad 30 stepeni, građani već prave računice za predstojeću zimu. Istraživanje na osnovu podataka Federalnog ministarstva trgovine pokazuje da kupovina peleta ove sezone podsjeća na lutriju – razlike u cijeni po toni dostžu nevjerovatnih 361,67 KM u zavisnosti od trgovca, lokacije i klase.
Prema podacima iz avgusta, maloprodajne cijene peleta na tržištu FBiH kreću se u rasponu od 533,33 KM pa sve do 895 KM po toni.
Kod samih proizvođača raspon je nešto drugačiji i kreće se od 500 do 702 KM. Međutim, stručnjaci upozoravaju da prosto poređenje brojeva može zavarati, jer tabele obuhvataju premium klase ENplus A1, A2, ali i necertificirani pelet.
Sarajevo i Mostar prednjače sa najvišim cijenama
Anomalije na tržištu najvidljivije su u većim gradskim centrima, gdje cijene istog ili sličnog proizvoda drastično odskaču:
- Sarajevo: Za najkvalitetniji ENplus A1 pelet trgovci traže od 666,60 KM pa do astronomskih 895 KM po toni.
- Mostar: Cijene A1 klase počinju od 790 KM, dok na pojedinim prodajnim mjestima dostižu 895 KM. Slabija A2 klasa prodaje se za oko 840 KM.
- Tuzlanski kanton: Ponuda varira od 540 KM za necertificirani pelet, dok se A1 klasa kreće od 660 KM do maksimalnih 895 KM.
- USK i ZDK: A2 pelet se može naći po cijenama od 598 do 660 KM, dok A1 klasa redovno dostiže plafon od 895 KM.
Kako kupovina peleta može uštedjeti (ili odnijeti) cijelu jednu platu?
Razlika u cijeni po toni nije tek zanemarljiv iznos, već stavka koja direktno udara na kućni budžet.
Ako je jednom prosječnom domaćinstvu za sezonu grijanja potrebno 5 tona peleta, razlika od 200 KM po toni donosi konačni račun veći za 1.000 KM. Sa razlikom od 300 KM po toni, taj minus na računu narasta na čak 1.500 KM – što je iznos kojim se mogu pokriti brojni drugi troškovi života.
Zašto su razlike između proizvođača i trgovaca ovolike?
Direktno od proizvođača pelet A1 klase može se nabaviti znatno povoljnije – na primjer za 561,60 KM u Tomislavgradu, 631,80 KM u Gračanici ili 659 KM u Vitezu.
Ipak, iz resornog ministarstva napominju da razlika do maloprodajne cijene nije čista zarada preprodavaca. U konačnu cijenu ulaze i troškovi prevoza, skladištenja, distribucije i opšti troškovi poslovanja.
Takođe, trgovci su prema Uputi Federalnog ministra trgovine obavezni redovno dostavljati obavještenja o promjenama cijena i marži, ali prijavljene cijene iz sistema ne garantuju da će se isti iznosi primjenjivati pri svakoj narednoj kupovini. Savjet građanima je jasna provjera klase i detaljno poređenje ponuda prije nego što potpišu narudžbu.