Dok je svijet sa zebnjom pratio razmjenu hiljada raketa i dronova između Washingtona i Teherana, iz Islamabada je stigla vijest o dvosedmičnom primirju. Ključna figura ovog diplomatskog trilera je pakistanski premijer Shehbaz Sharif – političar koji je prešao put od zatvora i egzila do najvažnijeg svjetskog mirotvorca.
Diplomatski trijumf usred eskalacije
Sjedinjene Američke Države i Iran postigli su dogovor o privremenoj obustavi vatre, čime je zaustavljen sukob koji je prijetio “potpunim uništenjem i brisanjem civilizacija”, kako su to ranije opisivali zvaničnici obje strane. U jeku najtežih tenzija, Pakistan se nametnuo kao jedini funkcionalni most.
U objavama američkog predsjednika Donalda Trumpa i iranskog šefa diplomatije Abbasa Araghchija, jedno ime se ponavlja kao presudno – Shehbaz Sharif. Upravo je on uspio iskoristiti specifičnu poziciju Pakistana kako bi sukobljene strane doveo do konsenzusa.
Od egzila u Saudijskoj Arabiji do premijerske fotelje
Sharifova karijera duga je skoro četiri decenije, ali njen najteži period postao je temelj njegovog današnjeg uspjeha. Nakon državnog udara 1999. godine, Sharif je bio uhapšen pod optužbama za dopuštanje ubistva u regiji Punjab. Put ga je potom odveo u sedmogodišnji egzil u Saudijsku Arabiju (2000–2007).
Upravo su te godine u Rijadu Sharifu omogućile izgradnju neraskidivih veza sa arapskim liderima. Te veze su se pokazale ključnim 2026. godine, jer je uspio animirati Saudijsku Arabiju, ali i Tursku, Jordan i UAE, da zajednički izvrše pritisak na Washington i Teheran u pravcu deeskalacije.
Zašto mu vjeruju i Trump i Araghchi?
Sharifov uspon na mjesto premijera 2022. godine (nakon opoziva Imrana Khana) i povratak 2024. godine, obilježila je pragmatična vanjska politika. Njegova pozicija je dodatno ojačala 2025. godine tokom krize s Indijom, kada su SAD nastupile kao posrednik, čime su intenzivirani odnosi na relaciji Washington–Islamabad.
Istovremeno, Sharif je održao otvoren kanal sa Teheranom, koristeći činjenicu da Pakistan decenijama zastupa iranske interese u SAD-u kroz svoju ambasadu.
Ključni faktori Sharifovog uspjeha:
- Pragmatizam: Poznat po nadimku “Shehbaz Speed”, fokusiran je na rezultate, a ne na ideološke sukobe.
- Regionalna mreža: Lični odnosi sa liderima Bliskog istoka koje je gradio decenijama.
- Neutralnost: Uspio je pozicionirati Pakistan kao stranu koja ne bira tabor, već nudi rješenja.
Početak dugog puta ka miru
Iako je trenutno dogovoreno primirje od dvije sedmice, Sharif je već najavio početak pregovora o trajnoj obustavi vatre. Svjetski analitičari se slažu, bez obzira na konačni ishod, Pakistan je pod vodstvom Shehbaza Sharifa ponovo postao nezaobilazan igrač na globalnoj šahovskoj tabli.