Silvana je pre otprilike 12.5 godina, odlučila da sa svojim prijateljima ode do Tiršove, Univerzitetske dječje klinike u Beogradu, da podijeli paketiće djeci koja se tamo nalaze, a koja nemaju roditeljsko staranje.
Ušla je u prostoriju gdje su bili mališani, stari između 2 i 3 godine, počela je da im dijeli paketiće i u tom trenutku je ugledala jednu djevojčicu koja sjedi u samom uglu sobe okrenuta leđima drugoj djeci i gleda u zid. Nju je to zaintrigiralo, prišla je djevojčici, upoznala se sa njom, dala joj paketić i ostala da se igra s njom narednih 5-6 sati.
Kada je došla u dom Veselinovića, Una je imala 3 i po godine, nije znala da hoda, govori, jede, imala je koeficijent inteligencije 5. Danas, kao 15-godišnjakinja, pohađa šesti razred škole za djecu oštećenog sluha i govora “11. maj” u Jagodini, a uz pomoć navigacije sama se vraća kući sa nastave.
Majka Silvana ponosno kaže da je Una božji dar porodici Veselinovića.
“Naučila je sama da ide u prodavnicu, da se vrati, zna oko higijene sve oko sebe, da brine, da pere zube, da se obuče, da spakuje knjige i sveske u ranac”, kazala je Silvana, a prenosi Prva TV.