Latimer je na Uskrs 1961. posijao sjeme u boci od 38 litara. Samo je
dva puta zalio svoju biljku – u vrijeme sađenja i 1972. godine prije nego
što je zapečatio pampur.
Od tada, biljka se razvija sama od sebe, objasnio je ovaj zaljubljenik u
baštovantsvo. Jedino što čini je da redovno okrene bokal kako bi biljka
ravnomerno bila izložena suncu.
– To je jedino što činim za njeno održavanje. Nikada je nisam kresao.
Samostalno se razvija unutar boce – izjavio je za “Dejli mejl”, dodajući
da je tokom godina biljka stvorila vlastiti ekostistem.
Naime, u boci voda funckoniše u zatvorenom cirkulacionom krugu. Korjen
apsorbuje vodu koju biljka potom, kroz proces fotosinteze, ispušta u
bocu.
Ambijentalna vlaga stvara kapljice koje teku niz zidove bokala da bi
ponovo bile apsorbovane korjenom. Sunčeva svjetlosti omogućava biljci da
obavlja fotosintezu, koja je neophodna u proizvodnji energije. Hranljive
materije, biljka crpi iz otpalog lišća koje truli na dnu boce.
Latimerova bašta je čak inspirisala američku svemirsku agenciju NASA za njen projekat bašti u svemiru.
– Biljke pročišćavaju vazduh upijajući tvari koje ga zagađuju.
Zahvaljujući njima, svemirska stanica bi mogla da na izvjesnom nivou
postane autonomna – naveo je predstavnik NASA.
Svi oni koji bi da pokušaju da sami naprave baštu u boci treba samo da
imaju veliku posudu, malo zemlje ili komposta i naravno sjeme. Nakon
toga, dovoljno je sipati decilitar i po vode i hermetički zatvoriti
bocu, a priroda će se postarati za ostalo.