Kada su ga snimili, 6. juna te godine u kultnom londonskom studiju na Abbey Roadu, najstariji među njima imao je 21, a najmlađi 19 godinu. Nalazili su se u Londonu, na nepoznatom teritoriju, gdje su pet mjeseci ranije u posljednjim danima 1961. doputovali iz Liverpula zbog audicije za diskografsku kuću “Decca”. Međutim, nisu uspjeli – nastup im je bio klimav, gotovo komično nervozan. Odbijajući ih, čelnik “Decce” proglasio je kraj razdoblja gitarističkih grupa.
Menadžer benda Brajan Epstajn pokušao je s ostalim velikim diskografskim kućama, no odbili su ih svi – “Pye”, HMV i “Columbia”. Ipak, u maju 1962. Epstajn im je uspio dogovoriti susret s Džordžom Martinom, čelnikom male EMI-jeve podružnice “Parlophone”. I tako su se u srijedu, 6. juna 1962, na Abbey Roadu okupili Džon Lenon, Pol Makartni, Džordž Harison i Pit Best (kojega je u septembru iste godine zamijenio Ringo Star) i izveli tri originalne pjesme autorskog dvojca Lenon-Makartni: “Love Me Do”, “P.S. I Love You” i “Ask Me Why”, te, samo kako bi pokazali svoju sposobnost, pop standard “Besame Mucho”.
Nekoliko nedjelja kasnije potpisan je ugovor koji je obilježio početak revolucije u muzici, modi, popularnoj kulturi, zabavljačkoj industriji i društvenim običajima, koja traje još i danas. Tako je, jednog petka prije 50 godina počela priča o “Beatlesima”, bendu koji je zauvijek revolucionarizirao istoriju pop muzike i fenomenu koji je uslijedio, popularno zvanom “Beatlemanija”, prenose agencije.
“Love Me Do”, objavljen sa singlom “P.S. I Love You” na B strani, dosegao je 17. mjesto britanske pop liste. Nitko nije očekivao da će se već njihov sljedeći singl “Please Please Me” popeti na drugo mjesto Top 10 liste, da bi s “I Want To Hold Your Hand” 1964. osvojili čak i neosvojivo američko tržište.
Pedeset godina kasnije, “Beatlesi” su još uvijek jedna od najkomercijalnijih, najpopularnijih i najuticajnijih grupa u istoriji popularne muzike.
EMI veliku godišnjicu slavi vinil izdanjem svih originalnih albuma koji pripadaju službenoj diskografiji Velike četvorke – “Please please me” i “With The Beatles” iz 1963, “A Hard Day's Night” i “Beatles For Sale iz 1964, “Help!” i “Rubber Soul” (1965), “Revolver” (1966), “Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” i “Magical Mystery Tour” (1967.), “White Album” i “Yellow Submarine” (1968.), “Abbey Road” (1969.), te “Let It Be” (1970.), kao i kolekcije singlova iz 1987. “Past Masters”.
Komplet izlazi u ograničenom globalnom izdanju od 50.000 primjeraka, zajedno s ilustriranom knjigom najvećeg autoriteta na temu “Beatlesa”, Kevina Houleta, na 252. stranice.
Makartni je u junu ove godine napunio 70 godina. Nedavno je izjavio: “Odbijam prihvatiti da imam 70 godina, nije me briga što tko kaže. Jedna mala stanica u mom mozgu nikada neće u to povjerovati.”
Istog su mišljenja milioni obožavalaca grupe koja je objedinila najbolje vrijednosti rokenrola, postala utjelovljenje ideala čitave jedne ere obilježene društveno-kulturnom revolucijom, i koju je časopis “Time” uključio među 100 najuticajnjih ljudi svijeta 20. vijeka.
Vezan tekst: