Zvaničnu potvrdu da je došla do otkrića za kojim se tragalo 55 godina, ruska ekspedicija na istraživačkoj stanici “Vostok” na Južnom polu dobila je od arktičkog i antarktičkog istraživačkog instituta, lidera ruske polarne nauke, ali to je tek početak otkrića.
“Niko ne zna šta se tamo nalazi. Voda je dole bila izolovana oko 500.000 godina. Malo je vjerovatno da tamo žive bakterije zbog veoma niske temperature”, rekla je za agenciju Interfaks glavni specijalista Odjeljenja za zemaljske nauke Nina Zajceva.
Jedna od tajni koje krije “novi svijet” čije otkrivanje najviše interesuje naučnike, jesu informacije o klimi i atmosferi, za koje se nadaju da su sačuvane u jezeru iz kojeg su Rusi izvukli prvih 40 litara vode koja se zamrzla tokom vađenja na površinu leda, gdje je izmjerena temperatura minus 55 stepeni Celzijusovih.
“Dokazano je da je sadržaj ugljendioksida na planeti od veoma davnih vremena do početka industrijske ere bio nepromenjen. A zatim je uvećan više nego dvostruko. To je dokaz da je za efekte staklene bašte kriva burna čovjekova aktivnost”, kazao je geolog Herman Lejčenkov sa Instituta za okeanologiju.
Podaci koje je naveo dobijeni su na osnovu preliminarnih studija tokom bušenja glečera, a on ne isključuje mogućnost da se u jezerskoj vodi nalaze termofilne bakterije koje su u međuvremenu evoluirale.
“Ove bakterije mogu da žive u potpunom mraku, na niskim temperaturama i pri visokom pritisku”, kazao je Lejčenkov, dodajući da ne zna kakav bi bio njihov eventualni uticaj na čovjeka.
Prema mišljenju biologa Sergeja Bulata, u jezeru Vostok može da bude života, jer su u donjim slojevima leda pronađeni fragmenti bakterija slični onima na Kamčatki, kao i da su uslovi u jezeru slični onima na Jupiterovom satelitu Evropa, gdje se, takođe, pretpostavlja da može da bude života.
Zbog toga nije čudno ni što su pojedini naučnici uporedili značaj otkrića jezera sa prvim ljetom čovjeka u svemir, pa su precizno zabilježili da je bušilica prodrla u vodu na dubini 3.769,3 metara ispod površine leda 5. februara u 20.25 sati po moskovskom vremenu.
Jezero se nalazi na 76,30 stepeni geografske širine i između 102 i 106 stepeni geografske dužine, površine 15,5 hiljada kvadratnih kilometara i dubine koja varira od 650 do 1.200 metara.
Ideju o postojanju jezera Vostok prvi je zagovarao sovjetski zaslužni naučnik, geograf i geomorfolog Andrej Kapica (1931-2011) još 1957. godine, a prvo bušenje glečera započeli su britanski i sovjetski naučnici 1970. godine.
Na polarnoj stanici “Vostok” bušenja su trajala do 1990. godine i probušene su četiri rupe, a onda je započelo bušenje pete rupe, koje je prekidano i nastavljano, da bi konačno dovelo naučnike do velikog otkrića.
Naučnici su najavili da će sačekati antarktičko ljeto da bi nastavili bušenje i vađenje uzoraka u decembru ove i januaru naredne godine, a da će uzorci stići u Sankt Peterburg na ispitivanja u maju.
Uzdržanost naučnika koji su stigli do ovog otkrića suprotna je medijskim spekulacijama koje su se uskoro nezadrživo proširile. Tako su jedna za drugom ubrzo svijet obišle vijesti da tajanstveno jezero krije nacističku bazu iz Drugog svjetskog rata, kao i tijela Adolfa Hitlera i Eve Braun.
Bilo je i onih koji su izvijestili da su oblici života u jezeru vjerovatno velika prijetnja za čovječanstvo i da se otkriće jezera savršeno uklapa u scenario o smaku svijeta koji navodno treba da se dogodi ove godine.