Decenijama je Bermudski trougao sinonim za jednu od najvećih svjetskih misterija – iznenadne nestanke brodova i aviona bez jasnog objašnjenja. Sada istraživači nude novu teoriju koja bi mogla rasvijetliti dio ove zagonetke, a ona ne uključuje vanzemaljce, portale niti natprirodne sile, već – prirodne procese sa dna okeana.
Prema najnovijim istraživanjima, ključ bi mogle biti erupcije metana sa morskog dna, koje su u određenim periodima mogle značajno promijeniti uslove plovidbe i letenja u tom području. Naučnici već dugo sumnjaju da rijetke, ali snažne emisije metana mogu privremeno smanjiti gustinu vode, što dovodi do gubitka plovnosti brodova, ali i do poremećaja rada motora aviona koji lete nisko iznad okeana.
Ronald Kaper iz projekta What If Science navodi da je moguće da je ovaj fenomen bio aktivan u prošlosti, ali da se kasnije smirio, što bi objasnilo zašto se broj prijavljenih incidenata u Bermudskom trouglu značajno smanjio tokom posljednjih decenija.
„Ne govorimo o vanzemaljcima ili misterioznim portalima, već o rijetkim kombinacijama prirodnih sila iz životne sredine. Metan koji se oslobađa sa okeanskog dna poznat je kao potencijalna opasnost, jer može poremetiti plovnost i rad motora. Ako je ispod Bermudskog trougla nekada postojalo aktivno polje koje se kasnije smirilo, to bi moglo objasniti nagli porast i pad broja incidenata“, naveo je Kaper.
Studije sugerišu da bi ovakva ispuštanja gasa mogla izazvati iznenadna potonuća brodova, ali i kvarove aviona u letu. Iako se slični fenomeni javljaju i u drugim dijelovima svijeta, pretpostavlja se da je Bermudski trougao u jednom periodu imao posebno izraženu „aktivnu zonu“.
Fascinacija ovim područjem traje više od pet vijekova. Još 1492. godine Kristofer Kolumbo je tokom svog putovanja bilježio čudna svjetla i neobične pojave u tom dijelu Atlantika. Bermudski trougao obuhvata oko 500.000 kvadratnih milja zapadnog sjevernog Atlantskog okeana, a najčešće se opisuje kao trougao između Majamija, Bermuda i Portorika.
Popularnost misterije dodatno je podstaknuta knjigom Čarlsa Berlitsa „Bermudski trougao“ iz 1974. godine, u kojoj se tvrdi da je u tom području nestalo više od hiljadu ljudi. Jedan od najpoznatijih slučajeva ostaje nestanak američkog broda „Ciklop“ 1918. godine, kada je sa svih 306 članova posade nestao bez ikakvog traga.
Tokom godina ponuđena su brojna objašnjenja – od eksplozija mangana, pobuna i napada njemačkih podmornica, do džinovskih hobotnica i teorija o paralelnim dimenzijama. Međutim, američka Obalna straža upozorava da Bermudski trougao ne predstavlja zvanično priznatu geografsku opasnost, te da su mnogi incidenti preuveličani ili pogrešno interpretirani.
Skeptici, poput Najdžela Votsona, ističu da su misteriozni „trouglovi“ prisutni i u drugim dijelovima svijeta, te da ljudi često traže obrasce tamo gdje ih možda nema.
Pored teorije o metanu, među realnijim objašnjenjima i dalje se navode ekstremni vremenski uslovi, talasi odmetnici, neobična magnetna polja i tehnički kvarovi. Ipak, nova teorija o erupcijama metana daje svjež naučni ugao na jednu od najpoznatijih svjetskih misterija.