Neki urednički potezi su neobični, navodi se na sajtu. Primjera radi, na karti je prikazano da je cijela Njemačka bila okupirana u 1991. godini, iako su obje Njemačke bile tehnički nezavisne tokom najvećeg dijela Hladnog rata.
Siriju nije okupirala Ujedinjena Arapska Republika, dobrovoljna politička unija Sirije sa Egiptom (tačna godina bila bi 1946, kada se povukla francuska vojska).
Po svim realnim kriterijumima, Turska je bila okupirana poslije Prvog svjetskog rata.
Uprkos propustima, mapa obiluje zanimljivim istorijskim podacima. Velika Britanija nije nikada bila okupirana, budući da su se Engleska, Vels i Škotska ujedinile i formirale današnje Ujedinjeno Kraljevstvo 1707. godine – to je jedina savremena evropska država za koju se to može reći.
Britanci i Sovjeti su zajedno držali Iran pod okupacijom gotovo godinu dana poslije Drugog svjetskog rata. Švajcarska politika neutralnosti pokazala se kao veoma efikasan način za sprječavanje strane okupacije. A Rusija nije okupirana otkako je Zlatna Horda, nasljednica Džingis Kanove imperije, istjerana 1480. godine.
Kada je riječ o Ukrajini, uočićete da je posljednja godina na mapi 1991, godina raspada Sovjetskog Saveza. Takođe ćete primijetiti da je karta zastarjela za nekoliko mjeseci. Trebalo bi da Krim bude označen kao sastavni dio Rusije, dok bi 2014. trebalo da bude naznačena kao godina posljednje okupacije Ukrajine, navodi “Vox”.
Poslije Drugog svjetskog rata, Evropa je bila zadivljujuće uspješna u izbjegavanju rata. A od kraja Hladnog rata, uglavnom je raskrstila sa stranom okupacijom i osvajanjima.
Pripajanje Krima Rusiji i “igre” u istočnoj Ukrajini prijete da ugroze početni sporazum među evropskim državama da je “nezamislivo” voditi ratove za osvajanje teritorije. Stručnjaci za međunarodne odnose to nazivaju međunarodnom normom; ideja koja je malo-pomalo postala neka vrsta kodeksa ponašanja među državama.
Ova mapa ilustruje da se ta norma u znatnoj mjeri poštuje – to je i razlog što gotovo da nema nijedne godine poslije 1991, a i tu je riječ o ranijim okupacijama koje su opstale.
Norma protiv osvajanja teritorija nije ograničena samo na Evropu. U Članu 2 Povelje UN navodi se da članice treba da se uzdrže od “prijetnje ili korišćenja sile protiv teritorijalnog integriteta i političke nezavisnosti bilo koje države”. Eritrejsko-etiopski rat, posljednji rat oko teritorija, završen je prije više od deset godina.
Zbog toga rusko osvajanje teritorije u Evropi, jednom od najmirnijih dijelova svijeta, ugrožava normu koja je doprinela smanjenju izuzetno štetnog oblika sukoba.
Podrška normi protiv osvajanja teritorija jedan je od glavnih razloga što se gotovo cio svijet protivi ruskim akcijama u Ukrajini. Evropi je svakako bilo bolje bez stranih okupacija. Putin očigledno ne mari zato, navodi se na sajtu “Vox”.