List ocjenjuje da ovakav pristup međunarodnim odnosima odražava konzervativizam koji je za žaljenje. Želeći da opravda ugled kreativnog medija koji pomjera granice, prekrojio je granice svijeta u skladu sa principima ruskog predsjednika.
“Mislimo da će se čitaoci složiti da naša karta ima svojih draži”, navodi se na sajtu i dodaje da bi bivše kolonijalne sile veoma dobro prošle po Putinovim pravilima.
Portugal bi ponovo dobio Brazil, Španija najveći dio ostatka Centralne i Južne Amerike, a Francuska najveći dio zapadne Afrike, što bi vjerovatno odgovaralo lokalnom stanovništvu, budući da njihove sadašnje vlade ne ulivaju naročito povjerenje.
Bila bi stvorena moćna skandinavska kraljevina – koja bi uključivala i Finsku, mada se finski dosta razlikuje od skandinavskih jezika.
Budući da je švedski drugi jezik u Finskoj, Vikinzi bi imali jake razloge za neku vrstu mirnog spajanja, zasnovanog na zajedničkim kulturnim vrijednostima po kojima su poznati.
Ujedinjena Arabija protezala bi se od Atlantskog do Indijskog okeana. Možda bi bilo sukoba između sunita, šiita, hrišćana i zagovornika arhaičnih predstava o naciji, ali, ujedinjeni pod stijegom zajedničkog jezika, Arapi bi se sigurno složili, naročito ako bi se udružili protiv onih koji govore persijski, a žive s druge strane Persijskog zaliva.
Dvije Koreje bi se ujedinile, što bi moglo da bude dobro, ali i loše, zavisno od toga koji bi sistem preovladao.
Budući da su hindi i urdu mješavine sanskrita i persijskog jezika, razumljive korisnicima i jednog i drugog, Indija bi mogla da traži da joj pripadne Pakistan, ili obrnuto. Pošto obje zemlje imaju nuklearno oružje, to bi dodatno raspalilo debatu o lingvističkoj dominaciji.
Najbolje od svega je, navodi “Ekonomist”, što bi Britanija povratila svoju imperiju, uključujući i Sjedinjene Države – pošto se tamo prvo govorilo engleskim jezikom. Barak Obama bi, naravno, dobio reprezentativnu funkciju, na primjer, lorda kancelara (ministra pravde Ujedinjenog kraljevstva) i lijepu uniformu.
Velika Britanija bi, međutim, morala da preda Rusiji neke od londonskih ulica u kome žive pretežno ruski oligarsi, kao i fudbalski klub “Čelsi”.
“Značajna” manjina zaposlenih u listu “Ekonomist” takođe govori ruski, pa bi uoči predstojećih pregovora o platama, takođe željeli da zatraže Putinovu zaštitu.
Ali, u svemu ovome postoji jedna začkoljica. Pokreti za jezičku nezavisnost podrili bi konsolidaciju. Više desetina segmenata odvojilo bi se od Kine, u kome je službeni jezik mandarinski.
Zemlja Maja (Majalend) bi zahtjevala autonomiju u Centralnoj Americi, Svahililend bi tražio nezavisnost u Africi.
Sedam milijardi ljudi, koliko ih ima na svijetu, govore više od 7.000 jezika; samo u Rusiji ih ima više od 100. Kad bolje razmislimo, možda bi Putin trebalo da odustane dok je još u prednosti.