Kultura i zabava

Među 20 evropskih gradova u kojima će nastupiti ovog leta, Moby će čak dvaput nastupati sa Amy Winehouse, prvo u Beogradu 18. a zatim i u Atini 22. juna. Njemu će ovo biti drugi koncert u Beogradu, budući da je popularni muzičar nastupao u klubu "Industrija" 1996. godine.

Festival čiji je ovogodišnji moto Enjoy (Uživaj) biće otvoren projekcijom filmova Yugo, kratka autobiografija Mine Đukić i Rastanak Irene Škorić. Yugo, kratka autobiografija je polučasovni igrano-dokumentarni film koji kroz sudbine raznih ljudi pokušava da rasvetli fenomen jugo automobila, u periodu od 1980. do 2008. godine, tokom kojeg je trajala njegova proizvodnja.

Izložba je zamišljena kao putujuća, a pored toga, ljubiteljima South Parka iz cijelog svijeta omogućeno je da šalju svoja djela koja imaju veze sa serijom.

Oni koji nisu pozvani da prisustvuju krem društvu koje festival okuplja od 20. aprila do 1. maja, moći će da odgledaju šest filmova iz glavne konkurencije i devet kratkih filmova, među kojima su i neki od najboljih iz prošlih godina.

Novac iz Republike Srpske dođe kao podrška filmovima kreiranim u Beogradu. Izgleda da Banja Luka još nije razvila svest o tome da je sada centar jedne, hajde da kažemo, države ili se ta svest razvija megalomanski. Mora da se izgradi vlastita estetika, stav, ideologija... Kako stvari stoje, podrška i može da dođe pre iz Beograda nego iz Sarajeva, ali ako se izgradi autentična scena na kraju će ta prirodnim putem doći i iz Sarajeva.

Provjeravamo sve epizode i nećemo emitovati nijednu koja bi mogla da izazove kontroverzu, izjavila je predstavnica nemačke privatne televizije Pro7 Stela Rodžer.

Muzej Soumaya posjeduje djela Van Goga, Rubensa, El Greka, Monea, Degaa i Dalija kao i najveću zbirku Rodenovih skulptura izvan Francuske.

Tarrovi filmovi na provokativan način preispituju današnju otuđenost i moral, uz uzvišenu filmsku fotografiju i slabi tempo. Crpeći inspiraciju u radovima talijanskog neorealizma i francuskog novog vala, Tarrovi filmovi značajno su utjecali na mlađu generaciju filmaša poput Gus Van Santa i Jima Jarmuscha.

Od sebe samog i svojih„mehanizama rada Frljić nije uspeo da pobegne. Obračunavajući se na dobro poznat, brehtovski način sa teatarskim jezikom, on sve sagledava iz ugla sadašnjeg vremena, kada su progoni dobili nove, manje direktne oblike, kada su postali skriveniji, deo svakodnevnice, koju retko ko preispituje.