Današnje kontroverze odjek su masovnog pokreta protiv prisilnog vakcinisanja protiv velikih boginja koji se raširio u Britaniji u drugoj polovini 19. veka. Britanci i Amerikanci se vakcinišu
Krivac za loše stanje u Sjedinjenim Državama svakako nije Trump. On je tek klovnovsko lice jedne pogubne republikanske politike, za koju bi bila nezaslužena pohvala nazvati je konzervativnom.
Mučno je pripovijedati stalno istu pripovijest, premda ona može biti ispričana na bezbroj načina. Ovo je samo jedan način. Ali pripovijedajući je, čovjek shvaća da mu je posao uzaludan
Kao što nam je poznato, presudnom godinom za britanski modernizam smatra se 1922. kada je objavljena Eliotova pesnička zbirka „Pusta zemlja”, zatim Džojsov „Uliks“ i „Džejkobova soba“ Virdžinije Vulf.
Propast se nadvila nad kulturnom delatnošću i njenim akterima: piscima i tehničarima, pevačima i glumcima, plesačima i umetnicima. Njihov svet se urušio i to je ono što nas rastužuje.
Države su pustile kandže i pokazale zube. Zatvarale su granice i spuštale avione, uvodile zabrane kretanja u gradovima, ukidale pozorišta i muzeje, zabranjivale nam da poslednji put vidimo roditelje na samrti.
Dok održavaju svijet u stanju da jednom nastavi sa životom, ti mali ljudi, obični, anonimni, vrše svoju dužnost. Kao vojnici u nevidljivom ratu, ili naprosto kao građani, ili kao nečije kćeri i sinovi, još češće matere i očevi, kao djedovi i bake