Ne lažu oni nas već sami sebe.Odriču se sopstvenih djela počinjenih u ime ovog ili onog kao smrtnih grijeha ali bez da traže oprost od istih.Ne!Ono što oni traže su zaborav i kolektivna amnezija.Srame se svojih vjerovanja, nada, snova, ljubavi, svoje prošlosti.Srame se ko kurva poslije obavljenog posla.Da bi se pokazali i dokazali nekim otpadnicima od tadašnjeg društava, koji su vjerovali i radili protiv tadašnjeg sistema, objeručke su prihvatili sve događaje koji su uslijedili kao neminovnost i sudbinu.Prihvatili su svoje uloge u svemu tome kao dobro utrenirani glumci, samo su se žanr i režiser promijenili, kulise su ostale iste.Gurnuli su nas, svoje potomke, u blato do koljena, okrvavili nam ruke, rasporili nam utrobe, razbili nam glave.Sad izlaze redovno na izbore i održavaju stanje ovakvim kakvo jeste.Da su imali toliko ljubavi za sve oko sebe koliko su se kleli u bratstvo i jedinstvo ne bi sada imali potrebe pod stare dane da uče rukovati skajpom, mesindžerom, fejsbukom da uopšte imali prilike da se čuju s unucima.Njihovi unuci sad mogu samo ratovati za Njemačku, ukoliko Angela Merkel ikad odluči da njihovu dominaciju proširi na cijeli svijet.
Jebi ga
Nekad smo se zdusno i jednoglasno zalagali (i zivjeli) za bratstvo i jedinstvo.Danas nam mozak ispiraju riječima suživot i tolerancija.Kad razmisliš, sve je to jedno isto govno, samo je ovo drugo sada politički korektno.
Ljubimo se i volimo na stranicama fb.Širimo bratstvo i jedinstvo ponovo, dok smo se koliko juče klali i ubijali.Jurišali smo s puškom jedni na druge.Još su nam, drugarice i i drugovi, krvave ruke.Svima nama.
Vecina je dala zakletvu da ce braniti svoju domovinu stojeći u istom stroju sa sutrošnjim neprijateljem.Sad svako sjedi u svom prknu od države, u svom učmalom stanu i sluša jedne te iste glasove i riječi, svaki dan na poslu, kod kuće na ulici.
Nostalgično trazimo jedni druge, preživjele, da se prisječamo zajedničke nam države, običaja, prijateljstava.Radili smo jedni uz druge u fabrikama,ljetovali zajedno na moru, pravili zimnice, razmjenjivali dječju garderobu.Divili smo se istom liku i djelu, liku sina nacije.Polagali smo zakletvu i odsluživali vojni rok zajedno, kuburili iste ljubavne muke.Ponovo se sabiramo od Vardara pa do Triglava dijeleći međusobno izblijdjele sličice prošlosti, djelice izgubljenih života istovremeno govoreči svojoj djeci da je ovako bolje.Licemjerno.Jebeno licemjerno.
Nikad nećemo glasno reči Gladni smo
REVOLUCIJA POČINJE – kada ljudi više ne prihvataju nezadovoljstvo kao normalno stanje, a vi ćutite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad se bes gladnih ne može kupiti novcem sitih, a vi ste gladni, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad radnici odbiju da budu robovi i otmu ono što im pripada, a vi ćutite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad moralni zakon ne postoji, a pisani zakoni se primenjuju samo na sirotinji, a vi ste sirotinja, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad država ponižava stare, a hapsi ili proteruje mlade, a vi ćutite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad vlast služi narodu, a ne narod vlasti, a vi služite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad umetnici prestanu da budu kukavice i progovore na sav glas, dok vi ćutite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad su zabranjeni slobodna reč i slobodna misao, a vi ste zabranjeni, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kada posla i hleba ima samo za one koji cara slave i hvale, a vi ćutite, građani!
REVOLUCIJA POČINJE – kad policija, vojska i službe bezbednosti nisu čuvari slobode, već okupatori sopstvenog naroda, a vi ste okupirani građani!