Dugoočekivani govor američkog predsjednika Baracka Obame o stanju na Bliskom istoku i sjeveru Afrike dočekan je s podijeljenim emocijama, a njegove najvažnije poruke - podrška uspostavi palestinske države s granicama iz 1967. i najava financijske pomoći u vidu oprosta duga Egiptu i zajmova zemljama regije - začinila je izjava da SAD više cijeni dostojanstvo uličnog prodavača u Tunisu, nego sirovu snagu diktatora.
Od početka marta kad je premijer sRBIJE Mirko Cvetković gromoglasno najavio ciljeve Vlade za pomoć privredi i građanima, resorni ministri pa i predsJednik jesu najavljivali mJere, obećavali subvencije, slikali se po cIJeloj Srbiji. Kad se, međutim, bolje sagleda deset zacrtanih ciljeva, vidi se da praktično nisu uradili ništa. Neke mjere čak su ukidale postojeće, pojedine nisu odmakle od nule, a mnoge će, tvrde privrednici, imati negativne efekte.
Poput bombe je odjeknula informacija o tome da je bivši premijer Republike Hrvatske Ivo Sanader, koji u austrijskom zatvoru čeka na izručenje hrvatskim vlastima, razvio „biznis“ i u Republici Srpskoj, i to ne bilo gdje - nego u Laktašima!
Kada je Hrvatska 1996. godine primana u Vijeće Evrope, relativno nevažnu “predškolsku ustanovu” bez koje, međutim, nema ulaska u važniju Evropsku uniju, u “Feralu” smo odlučili da se nešto mora napraviti da se to zaustavi.
Sevdah je jedna od onih turskih reči koje su se odomaćile u svim balkanskim jezicima, i koje imaju tako specifično značenje da se zapravo uopšte ne mogu prevesti – mogu se samo beležiti razlike u nijansama značenja od jezika do jezika.
Kolundžija je naveo da je dobio čvrsto obećanje predsjednika RS, da će u narednom periodu biti rješeni svi njihovi raniji zahtjevi. Očekujemo u narednih mjesec dana da će biti ispunjeni naši zahtjevi, u suprotnom vratićemo se u masovnijem broju u Banjaluku, formirati šatorsko naselje i i nastaviti štrajk glađu sve do ispunjenja zahtjeva, naglasio je Kolundžija.
Iz Evropske unije najavljen je početak strukturalnog dijaloga o radu pravosudnih institucija u BiH na državnom nivou. Takav dijalog predstavlja institucionalni mehanizam uz pomoć kojeg se rješavaju pravosudna pitanja u zemljama koje su u procesu proširenja.
Poštovani kolega Suljagiću, Ja želim javno da vam se zahvalim što ste se usudili podebljim štapom promiješati dno mrtvaje i zamutiti vodu truhlim lišćem, blatom i otpacima. Vi ste meni omogućili da neke stvari naučim, a neke već arhivirane pozovem iz dugoročnog pamćenja i ponovim.
Obuzdavanje moći mlađahnog kantonalnog ministra obrazovanja je stvaranje uvjeta za povratak izgubljene moći. Cerićev govor je govor tiranina, Suljagićevo nagoviješteno povlačenje je povlačenje Republike koja „ne vjeruje u svoje ustanove“. Narodi vole tiranine i zato smo tu gdje jesmo: u zoni sumraka