Slike je za fond Nacionalne galerije 1854. kupio tadašnji britanski ministar finansija Vilijam Gladston. Kako se u to vrijeme njemačka umjetnost smatrala “ružnom” i inferiornijom u odnosu na onu u Italiji, akvizicija 64 slike njemačkih renesansnih slikara iz 15. i 16. vijeka izazvala je u Velikoj Britaniji pravi skandal.
Tadašnji direktor Galerije Čarls Istlejk neka je djela ocijenio “odbojnim”, dok ih je jedan list nazvao “zastrašujućim”. Član britanskog parlamenta čitavu je transakciju opisao kao “najgoru u istoriji”. Upravnici galerije zbog toga su ubrzo odlučili da bi najbolje bilo da se riješe te “neprihvatljive” imovine. To je rezultiralo usvajanjem zakona kojim se dopušta odricanje od stečene imovine i 37 slika je prodato.
“To je bio prvi i jedini put da je usvojen zakon koji propisuje da se galerija mora ‘riješiti viška’ njemačkih slika,” rekla je jedna od kustoskinja izložbe Susan Fojster.
Nova izložba pod nazivom “Neobična ljepota: majstori njemačke renesanse” bavi se novim pogledom na ta djela i nastoji da ponudi uvid u to na koji su se način radovi njemačkih renesansnih umjetnika percepirali u ono vrijeme, te kako ih doživljavaju danas.
Izložbom su obuhvaćena djela nekih od najpoznatijih umjetnika tog razdoblja, među kojima su Hans Holbajn Mlađi, Albreht Direr i Luka Kranah Stariji.
Jedan od ciljeva izložbe, otvorene do 11. maja, je da analizira zašto je njemačka umjetnost izazivala takve reakcije. Posjetioci se prije izlaska pozivaju da daju svoje mišljenje o tome šta čini neko umjetničko djelo lijepim, može li umjetnost biti istovremeno inventivna i prirodna, te jesu li ljepota i ekspresija nekompatibilne.