Masturbacija je sasvim normalna i prirodna pojava. U redovima koji slijede pokušaćemo vam približiti neke stvari koje se obično vezuju za ovu pojavu, a koje možda niste znali.
Masturbacija je svjesna stimulacija sopstvenih genitalija u cilju ostvarivanja seksualnog uzbuđenja i zadovovljstva. Sinonim za masturbaciju (manje se upotrebljava) je onanija i potiče od biblijskog lika Onana, kome je Bog zapovijedio da uzme za ženu udovicu svog brata jer je ona u tom braku ostala bez djece. Onan nije htio da njegova djeca ostanu u tuđoj porodici, pa je svoje "sjeme prosuo po zemlji". Masturbacija, odnosno onanija, postaje perverzna tek kad postane sama sebi cilj. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>

Većina ljudi, i muškaraca i žena, je bar ponekad imala iskustva koja su u vezi sa autoerotičnošću. Veoma je teško sa velikom preciznošću govoriti o procentima ljudi koji masturbiraju često, rijetko, samo ponekad ili koji nikad nisu masturbirali, ali se poredeći studije koje su se pojavile u Evropi i SAD u poslednje dvije decenije prošlog vijeka, može zaključiti da oko 95% muškaraca i oko 89% žena masturbira.

Masturbacija predstavlja za većinu ljudi prvo erotsko iskustvo, ali je zanimljivo da veliki broj žena prije ostvari koitus (snošaj), a da tek kasnije spoznaju svoje tijelo i počinju eksperimentisati sa njim kroz masturbaciju.
Za razliku od žena koje uglavnom masturbiraju ponekad i neredovno, većina muškaraca masturbira redovno, a ogromna većina njih doživljava orgazam (80-60%) i po pravilu za osobe koje imaju redovne seksualne odnose, poslije koitusa, masturbacija predstavlja drugo najčešće seksualno ponašanje.
O autoerotičnosti je prvi među naučnicima ozbiljno govorio <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:place w:st="on">S. Frojd</st1:place> razvrstavajući ljudski razvoj u nekoliko faza, od kojih se treća faza naziva genitalnom i podrazumijeva infantilno poigravanje sa sopstvenim genitalijama, pri čemu se formira jedan dio ličnosti, ali se isto tako razvijaju korijeni kompleksa u kasnijem životnom periodu. U tom razdoblju neka djeca kroz igru i spoznaju o svom tijelu, doživljavaju povremenu stimulaciju genitalija senzualno ugodnim, mada ne razlikuju ovakvo ponašanje kao seksualno sve do adolescencije. Tokom puberteta, broj osoba koje masturbiraju se dramatično povećava i većina njih nastavlja sa masturbacijom u zreloj dobi, a neki tokom cijelog života. Studija koju je obavio Hamburški institut za seksualna istraživanja, pokazuje da 94% učenika srednjih škola u dobi 16-17 godina i 54% podjednako starih učenica, poznaju masturbaciju iz vlastitog iskustva. Ovi rezultati idu u prilog gore navedenom podatku, da veliki broj žena eksperimentiše sa masturbacijom tek nakon prvog snošaja.
Iako kod svih ljudi koji je praktikuju ima isti konačni cilj samozadovoljavanja, masturbacija se donekle razlikuje među polovima prema načinu njenog izvođenja.
Muškarac najčešće masturbira tako što obujmi ukrućeni penis prstima za donji dio penisa, ili palcem i kažiprstom glavić penisa i frenulum, i šaku prevlači gore dole cijelom dužinom do ekjakulacije. Pri tome može varirati brzinu pokreta i stiskanje penisa koji značajno povećavaju seksualnu napetost, kako bi se što vjernije dočarale erotske maštarije o seksualno aktu, koje obično prate proces masturbacije. Pored ovoga muškarci ponekad koriste metod trljanja ukrućenog penisa od mekane predmete kao dušek, jastuk ili neko seksualno pomagalo (vještačka vagina, lutke sa vještačkom vaginom i sl.). Mada su muškarci u većini slučajeva skoncentrisani samo na jedan dio tijela prilikom masturbacije, ponekad se javlja kod njih potreba da stimulišu druge dijelove tijela što je sasvim normalno kod autoerotičnosti.
Kod žena je situacija nešto drugačija kad se govori o načinu stimulacije i oblastima koje žene stimulišu. Najčešći način je masiranje klitorisa i stimulacija grudi (posebno bradavica), unutrašnjih i vanjskih vaginalnih usmina, oblasti oko anusa i unutrašnjosti vagine. Pored podraživanja dražice (klitorisa) žene stavljaju prst, više prstiju ili neki predmet u vaginu (vibrator, vještačke penise ili predmete slične penisu) i simulira pokrete karakteristične pokretima penisa pri snošaju. Žene se mogu dovesti do orgazma stimulacijom, recimo grudi, bez kontaka sa donjim dijelom tijela.
Nekim osobama predstavlja uživanje da masturbiraju u isključivoj intimi, dok drugi posebno uzbuđenje doživljavaju u neobičnim situacijama ili na javnim mjestima. Ako se ovaj potonji slučaj često ponavlja može prerasti u seksualno devijantno ponašanje (oblici egzibicionizma i sl.). <o:p></o:p>

Za masturbaciju se vezuje nebrojeno mnogo mitova koji uglavnom govore o njenoj štetnosti i degradirajućoj funkciji, koje se projektuju na um i tijelo osobe. Ovakva predrasuda ima svoje korijene još iz vremena starih <st1:place w:st="on"><st1:City w:st="on">Latina</st1:City></st1:place> koji su stvorili kovanicu masturbacija, od riječi manus- ruka i stuprare, što bi se moglo prevesti kao onečišćavanje, pa otuda značenje onečišćavanje rukom. Ovakvo uvriježeno značenje pojma sramote i nečistoće, zadržalo se sve do modernih vremena, uprkos činjenici da se većina naučnika složila u stavu da masturbacija nije štetna po mentalno i fizičko zdravlje, kao ni da djeca koja se upuštaju u samostimulaciju nemaju nikakve štetne posljedice u kasnijem razvoju.
I pored činjenice koja govori o masturbaciji kao bitnom izvoru seksualnog zadovoljstva još je razvijeno negativno mišljenje o ovoj vrsti seksualne naslade, a razloge treba tražiti djelimično u gorepomenutom mišljenju o njenoj štetnosti, i s druge strane, zbog činjenice da je crkva vijekovima zabranjivala bilo kakav pomen o ovoj temi, pod krinkom da je ista izvor grijehova (pogl. članak pod rubrikom Religija). Kao posljedica toga, mnoga djeca su dobijala veoma negativne i pogrešne savjete o masturbaciji, a neki su čak bili žestoko kažnjavani. Nagomilane posljedice ovakvih uticaja se često manifestuju u zreloj dobi u obliku zbunjenosti i krivice sa kojima se veoma teško nositi.
Jedini oblik masturbacije koji može ostaviti negativne efekte po osobu, jeste kada masturbacija pređe u kompulzivni oblik, koji je, kao i svi ostali oblici kompulzivnog ponašanja, emocionalni problem s kojim se mora pozabaviti specijalista za mentalno zdravlje.
Suprotno uvriježenim antičkim i modernim uvjerenjim, masturbacija ne vodi u razvratnu požudu, od nje nećete ogluvjeti ili oslijepiti, niti ćete dobiti groznicu ili poludjeti, neće vam izrasti ni dlake na rukama, niti ćete ostati bogalj, a sigurno vas neće ubiti. Prije pola vijeka mnogi su naučnici tvrdili da ona iscrpljuje organizam i da dovodi do sušenja kičmene moždine i teških oštećenja živaca. Kasnije je utvrđeno da je masturbacija prirodni i neškodljivi ventil kod mladog čovjeka za ispoljavanja seksualnosti kod oba pola i odličan način da se bolje upoznate sa sopstvenom seksualnosti, ali i da se uz to seksualno samozadovoljavate. Mnogi stručnjaci danas smatraju da je masturbacija prirodan put upoznavanja sopstvene seksualnosti i spremanje za ozbiljije ljubavne veze a tu su i oni koji smatraju da je masturbacija poželjna, jer poboljšava seksualno zdravlje time što povećava svjesnost individue o svom tijelu i o tome šta je erotski poželjno, izgrađuje samopovjerenje i ojačava samoprihvatanje u širim društvenim okvirima. Znanje stečeno izučavanjem svog tijala i načina na koji ono reaguje na određene podražaje, može biti samo dodatni stimulans za održavanje i jačanje kasnije trajne veze sa partnerom, kroz obostranu masturbaciju i slobodu da partneru kažemo šta nas seksulano uzbuđuje. Neki seksolozi među kojima dominira Kinzi, smatraju da je masturbacija poželjna za žene jer kroz nju mogu potpuno upoznati svoje sklonosti i u kasnijoj vezi sa neiskusnim ili egoističnim (oba slučaja su veoma česta) mužem svjesno ili nesvjesno ga dovoditi do toga da prilikom snošaja postupa onako kako njima najviše godi. <o:p></o:p>

Često mladići misle da će čestom i žustrom masturbacijom uvećati penis, ali ih moramo razočarati i napomenuti da će prečestim eksperimentisanjem samo dobiti plavetnilo na testisima i samom penisu. Kod neiskusnih djevojaka se nekad dešava da predmeti koje koriste prilikom masturbacije ostanu zarobljeni u vagini (zbog vaginalnih grčeva- penis captivus) što se nekad mora odstraniti hirurškim putem. Masturbacijom se ne prenose polne bolesti jer ne postoji nikakav kontak sa drugim osobama, pa čak ni kada se radi o kolektivnoj masturbaciji i u tom smislu je potpuno bezopasna.
O masturbaciji treba razgovarati slobodno i bez ustezanja, jer je to odličan način da upoznamo svog partnera ali i svoje, ponekad skrivene želje, kako bismo na lakši način prihvatili partnerovu potrebu da ponekad preferira masturbaciju više od zajedničkog seksualnog akta. Ako se izvodi zajednički, masturbacija može predstavljati veoma poželjno seksualno ponašanje pod uslovom da je partneri ne doživljavaju odbojnom. Kao i većina ponašanja, masturbacija može biti korištena kao način ispoljavanja bijesa, alijenacije ili nezadovovljstva načinon na koji se veza razvija ili trenutna raspoloženja partnera i u tom smislu je potrebno razmotriti koji su razlozi doveli do takvog odnosa.
Prevazilaženjem društvenih negativnih stereotipa i nečijeg ličnog doživaljaja masturbacije, može muškarcima i ženama omogućiti veću slobodu istraživanja i doživljavanja sopstvene seksualnosti na intiman i zadovoljavajući način.
Kao zamjena za seks, masturbacija može biti odlično sredstvo održavanja intimnog seksualnog života, a ponekad posije objektivni razlozi zbog kojih partneri ne žele da se upuštaju u koitus, kao što su sprečavanje neželjene trudnoće, u slučaju da postoje otvorene rane na polnim organima i sl. koje svakako treba uvažavati.
Kao prirodan ventil izbacivanja seksualne energije, masturbacija je više nego poželjna i sve osobe bi se bez predrasuda trebale upuštati u eksperimentisanje sa sopstvenim tijelom jer će, prije ili kasnije, slobodu prema sebi moći podijeliti sa kasnijim ili trenutnim partnerom. Do tada, uživajte...